پروکساید چیست؟

پروکساید چیست؟...
  • نام نویسنده :محمد حسین وزوانیان
  • تاریخ انتشار :۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۹
پروکساید,مواد پخت سیلیکون

پروکساید چیست؟

   پروکساید

پروکساید به عنوان یک ضد عفونی کننده ، برای از بین بردن باکتری ها و سایر عوامل بیماری زا مفید می باشد. پروکسیدها به طور گسترده در ترکیب داروها و سایر مواد شیمیایی استفاده می شوند.

بیشتر افراد با محلول پروکساید هیدروژن خانگی که یک محلول رقیق پروکساید هیدروژن در آب است، آشنا هستند. نوع ذکر شده برای ضد عفونی و تمیز کردن، دارای ۳ درصد پروکساید در آب است. غلظت های بالاتر ممکن است برای مصارف صنعتی استفاده گردد. در حالی که پروکساید ۳٪ خانگی یک ماده شیمیایی ایمن است، پروکساید غلیظ بسیار خطرناک است.

پروکسایدها اکسید کننده های قوی هستند و قادر به ایجاد سوختگی های شیمیایی جدی می باشند. برخی از پروکسایدهای آلی مانند (TATP) تری استون تری اکساید و (HMTD) هگزامتیلن تری اکساید دی آمین بسیار منفجره هستند.

این ترکیبات بسیار ناپایدار ممکن است به طور تصادفی با مخلوط کردن استون یا سایر حلال ها ساخته شوند. به همین دلیل مخلوط کردن پراکسایدها با سایر مواد شیمیایی غیر منطقی است، مگر اینکه شما از واکنش حاصل از آن آگاهی کامل داشته باشید. ترکیبات پروکسایدی باید در ظروف مات و در مکانهای خنک نگهداری شود. گرما و نور واکنش های شیمیایی را با پروکسایدها تسریع می کنند و باید از این عمل جلوگیری کرد.

دیکومیل پروکساید در درجه اول در ساخت پلیمرها و الاستومرها و عمدتا به عنوان ماده پخت برای پلیمرها و الاستومرها مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین دیکومیل پروکساید ممکن است برای پلیمریزاسیون استایرن در محدوده دمای ۱۱۰ / ۱۶۵- درجه سانتیگراد استفاده شود. DCP همچنین ممکن است به عنوان عامل هم افزایی در ترکیب با هالوژن حاوی مهارکننده های شعله مورد استفاده قرار گیرد .

این محصولات به دلیل مقرون به صرفه بودن ، بسته بندی ایمن ، ترکیب دقیق ، ماندگاری طولانی و عملکرد خوب، بسیار مؤثر واقع شده اند.

پلیمرهایی که می توانند به پروکسایدهای ارگانیک متصل شوند ، برای تولید شیلنگ ، سیم ،لاستیک ، مهر و موم لاستیکی و همچنین به عنوان هم افزاینده شعله در پلی استایرن منبسط شده استفاده می شوند. این محصول باید در جای خنک و خشک و دور از حرارت و شعله قرار گیرد، فرار بوده و باید در ظرف در بسته قرار گیرد. محل کار باید تهویه داشته باشد تا از آتش سوزی جلوگیری شود و از تنفس یا تماس با پوست جلوگیری شود.

پخت به عنوان یک فرآیند برای تبدیل یک ماده ترموپلاستیک یا الاستومر به یک ترموست یا ولکانیزات تعریف شده است. این فرآیند زنجیره های مولکولی نامحدود پلیمر را به یک شبکه واحد تبدیل می کند که بسیاری از خصوصیات فیزیکی و شیمیایی مطلوب پلیمر پایه را حفظ می کند.

دو فرایند شیمیایی عمده که توسط آن ها پخت اتفاق می افتد ، سیستم های پروکساید و گوگرد هستند. سیستم های پروکساید متنوع تر هستند زیرا می توان از آن ها برای پخت پلیمرهای اشباع شده و اشباع نشده استفاده کرد و از این طریق انتخاب گسترده ای از الاستومرها و فرصت های بیشتری برای صرفه جویی در هزینه فراهم می کند.

پراکساید آلی چیست؟

پراکساید آلی مولکولی است که حداقل دارای دو اتم اکسیژن است و توسط یک پیوند منفرد به گروه های شیمیایی آلی متصل می شود. بسته به گروه های جفت شده ، این پیوند اکسیژن-ـ اکسیژن برای انفصال در گرما طراحی شده است و یک جفت الکترون به نام “رادیکال” آزاد روی هر اکسیژن در گردش است. این رادیکال های آزاد قادر به ایجاد برخی واکنش های شیمیایی هستند:

  • پلیمریزاسیون یک یا چند مونومر
  • ترمیم رزینهای گرمازا (پلیمر + مونومر)
  • پخت الاستومرها و پلی اتیلن

پروکساید آلی که در اثر حرارت تجزیه شده و رادیکال های آزاد تولید می کنند، منجر به ایجاد یک مکان فعال می شوند. واکنش بین دو مکان فعال یک پیوند مستحکم بین زنجیره های پلیمری و یک شبکه پلیمری با خواص مکانیکی بسیار مطلوبی را ایجاد می کند که در برابر حرارت مقاومت بسیار عالی دارد.

ممکن است این سوال برایتان ایجاد شود که چه چیزی باعث می شود این پروکسایدها نسبت به سایر مواد واکنش پذیرتر باشند؟ جواب فقط ترکیب شیمیایی باقی مولکول هاست. آن ها عمر کمتری نسبت به دی اکسیل پروکساید دارند و بنابراین زمان واکنش سریعتر را در دمای معین فراهم می کنند.

پروکسایدها در صورت نیاز به دمای پخت کمتر ، به منظور کاهش زمان پخت ، باید به عنوان جایگزینی برای دی اکسیل پروکساید در نظر گرفته شوند. با این حال ، برنامه هایی که به دمای پردازش کمی نیاز دارند ، می توانند از حساسیت به عمل آمده از دی اکسیل پروکساید استفاده کنند. نوع الاستومر یا پلیمر که باید به هم متصل شود ، تعیین می کند که آیا پراکسی کتال ها انتخاب مناسبی هستند یا خیر.

مزایای پخت با پروکسیدها به جای گوگرد عبارتند از:

  • بهترین حفظ خواص پس از کهنگی در گرما
  • پخت غیر نیتروزامین
  • بهبود مقاومت در برابر مواد شیمیایی و روغن
  • فشرده سازی کمتر
  • خواص الکتریکی برتر ، زیرا به اکسید روی نیازی نیست
  • پخت پلیمرهای اشباع شده و اشباع نشده
  • طیف گسترده ای از دمای کارکرد
  • حفظ رنگ برتر ( بدون تغییر رنگ)
  • طیف گسترده ای از عمر پروکساید برای پخت و پردازش.

همچنین پروکسایدها می توانند ترکیب الاستومر موجود در کارخانه را با وجود ماندگاری کوتاه (گاهی اوقات روزها) به ترکیب الاستومر با کارایی پایدار تبدیل کنند.

چکیده ای از ایمنی از پروکساید

یکی از مهمترین عواملی که باید هنگام کار با پراکسید آلی رعایت کنید ، دمای توصیه شده برای نگهداری است.قرار گرفتن در معرض دمایی که باعث تجزیه سریعتر می شود ، ممکن است منجر به تولید گازهای قابل اشتعال و در برخی موارد احتراق خود به خود شود.
محل های ذخیره سازی پروکسایدها باید دارای تجهیزات الکتریکی ضد انفجار باشند. هرگونه گاز یا اعوجاج قابل توجه در ظرف را باید با دقت مورد استفاده قرار داد. فقط مقدار کمی از پروکسایدها باید در منطقه پردازش فوری نگهداری شوند.
از تماس با مواد ناسازگار مانند اکسید کننده ها ، کاهش دهنده های مواد ، اسیدها و … خودداری کنید.